Στην περίπτωση παράνομης παράλειψης διορισμού δημοσίου υπαλλήλου ή υπαλλήλου ν.π.δ.δ. και αναδρομικού, στη συνέχεια, διορισμού του σε συμμόρφωση με ακυρωτική δικαστική απόφαση, η παραγραφή των προς απόληψη αναδρομικών αποδοχών αξιώσεών του αρχίζει από την ημερομηνία του διορισμού του, διότι τότε εκδηλώνεται η παράνομη παράλειψη της Διοίκησης να διορίσει τον υπάλληλο αναδρομικώς γεννάται δε και καθίσταται δικαστικώς επιδιώξιμη η απαίτησή του για καταβολή του συνόλου των αποδοχών που ο υπάλληλος αυτός θα ελάμβανε, εάν είχε αναλάβει πράγματι υπηρεσία από την ημερομηνία στην οποία έπρεπε να ανατρέξει αναδρομικώς ο διορισμός του. Ουδεμία δε επιρροή ασκεί το γεγονός ότι μεσολαβεί πράξη διορισμού άλλου φορέα, ο οποίος δεν ευθύνεται για την καταβολή της αποζημίωσης (αναδρομικών αποδοχών) προς άρση της ζημίας που προκάλεσαν οι ανωτέρω παραλείψεις του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου. Όπως έχει παγίως πλέον κριθεί, καθ’ ερμηνεία των άρθρων 105 ΕισΝΑΚ και 298 Α.Κ., σε περίπτωση κατά την οποία ορισμένο πρόσωπο, εξαιτίας παράνομης πράξης ή παράλειψης της Διοίκησης παραμείνει για κάποιο διάστημα εκτός θέσεως του Δημοσίου ή ν.π.δ.δ., την οποία κατείχε ή επεδίωκε να καταλάβει (όπως επί παράνομης απόλυσης ή παράλειψης διορισμού του, αντιστοίχως), με αποτέλεσμα να στερηθεί τις αποδοχές τις οποίες, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, θα αποκόμιζε από την υπηρεσία του κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα, δικαιούται, ως αποζημίωση, τα ποσά των αποδοχών αυτών (ΣτΕ 103/2021 επτ., 744/2016, 3258/2015, 4387/2014, 3043/2013, κ.ά.)· στην περίπτωση δε κατά την οποία ο ζημιωθείς, ενόσω βρισκόταν εκτός υπηρεσίας, επιδόθηκε σε άλλη βιοποριστική δραστηριότητα (παροχή εξηρτημένης εργασίας, άσκηση ελευθερίου επαγγέλματος κ.λπ.), τα εντεύθεν οφέλη (μισθοί, αμοιβές κ.λπ.) δεν είναι συμψηφιστέα με τις οφειλόμενες σε αυτόν αναδρομικές αποδοχές, καθόσον η άσκηση από αυτόν βιοποριστικής δραστηριότητας, άλλης, πάντως, έναντι της συγκεκριμένης δημόσιας υπηρεσίας, δεν διακόπτει τον αιτιώδη σύνδεσμο προς το ζημιογόνο γεγονός της παρανομίας της Διοίκησης.