ΣτΕ 621/2021 Ιατρική Αμέλεια

Περίληψη:

Ιατρική αμέλεια. Χρηματική ικανοποίηση τέκνου λόγω ηθικής βλάβης του και ως αποζημίωση τούτου κατά το άρθρο 931 ΑΚ. Δεν είναι άδικη η τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης (πάντοτε με τη συναίνεση της εγκύου), όταν γίνεται με τις προϋποθέσεις που ορίζονται στις αναφερόμενες στην παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου περιπτώσεις που συνιστούν ειδικούς λόγους άρσεως του αδίκου. Τέτοια περίπτωση συντρέχει, κατά το εδ. β της παρ. 4, επί ευγονικής ενδείξεως, όταν δηλαδή έχουν διαπιστωθεί, με τα σύγχρονα μέσα προγεννητικής διάγνωσης, ενδείξεις σοβαρής ανωμαλίας του εμβρύου που επάγονται τη γέννηση «παθολογικού νεογνού» και η εγκυμοσύνη δεν έχει διάρκεια περισσότερο από 24 εβδομάδες (§ 4 περ. β`). Σε μία τέτοια περίπτωση, εφόσον πληρούνται και οι λοιπές προϋποθέσεις του νόμου, η διακοπή της κύησης εμφανίζεται ως πράξη δικαιολογημένη και γι` αυτό όχι άδικη. Οι ανωτέρω όροι «σοβαρή ανωμαλία του εμβρύου» και «παθολογικό νεογνό» πρέπει να ερμηνευθούν στενά και να θεωρηθούν ως «σοβαρή ανωμαλία του εμβρύου» που συνεπάγεται γέννηση «παθολογικού νεογνού» μόνο εκείνες οι περιπτώσεις που πρόκειται να γεννηθεί παιδί, το οποίο θα πάσχει από μία ιδιαίτερα βαριά νόσο ή βλάβη της υγείας του, σε κάθε περίπτωση μη ιάσιμη ή μη αντιμετωπίσιμη ιατρικά με διορθωτική παρέμβαση ώστε να παρίσταται ιδιαίτερα σκληρό και καταχρηστικό να ζητηθεί από την έγκυο η συνέχιση της κύησης. Η αναιρεσιβαλλομένη παρεβίασε εκ πλαγίου με την μη εφαρμογή τους τις διατάξεις του άρθρου 8 Κανονισμού Ιατρικής Δεοντολογίας (βδ 25-5/6-7-1955) και την παρ. 4 άρθρ. 47 ν. 2071/1992, καθ’ όσον ελλείψει ενημερώσεως από τον ανωτέρω ιατρό στέρησε από τους αναιρεσείοντας το δικαίωμα επιλογής.

ThanasisΣτΕ 621/2021 Ιατρική Αμέλεια
περισσότερα

ΣτΕ 2062/2020

Επιβολή της πειθαρχικής ποινής της οριστικής παύσης για τα πειθαρχικά παραπτώματα της παράβασης καθήκοντος κατά τον Ποινικό Κώδικα ή άλλους ειδικούς ποινικούς νόμους και της χαρακτηριστικώς αναξιοπρεπούς ή ανάξιας για υπάλληλο διαγωγής εντός υπηρεσίας. Μεταγενέστερη έκπτωση της υπαλλήλου από την υπηρεσία, λόγω αμετάκλητης ποινικής καταδίκης της. Η έκπτωση της προσφεύγουσας από την Υπηρεσία δεν συνεπάγεται την απόρριψη της προσφυγής λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος – και τούτο διότι υφίσταται ηθικό έννομο συμφέρον αυτής προς εξαφάνιση της προσβαλλομένης πειθαρχικής απόφασης. Εξάλλου, η προσφεύγουσα έχει έννομο συμφέρον προς συνέχιση της παρούσας δίκης, αφού τυχόν ευνοϊκότερη κρίση από το Δικαστήριο δύναται να διευκολύνει την σε αυτήν απονομή χάριτος, κατ’ άρθρον 47 παρ. 1 του Συντάγματος, με άρση των συνεπειών της ποινής και, περαιτέρω, την επαναφορά της στην Υπηρεσία κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 150 παρ. 1 του Υπαλληλικού Κώδικα.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας, κατά την εκδίκαση της υπαλληλικής προσφυγής του άρθρου 103 παρ. 4 του Συντάγματος, εξετάζει την υπόθεση κατά τον νόμο και την ουσία, ήτοι προβαίνει σε ιδία διαπίστωση των πραγματικών περιστατικών, στον ορθό νομικό χαρακτηρισμό των πράξεων που αποδίδονται στον πειθαρχικώς διωκόμενο, ως πειθαρχικών παραπτωμάτων και στην υπαγωγή τους στον προσήκοντα κανόνα δικαίου. Περαιτέρω, εκφέρει δική του ουσιαστική κρίση σχετικά με την τέλεση των πειθαρχικών παραπτωμάτων και τη σοβαρότητά τους εν όψει και των συνθηκών υπό τις οποίες τελέσθηκαν, καθώς και σχετικά με την επιμέτρηση της πειθαρχικής ποινής κατ’ εκτίμηση όλων των στοιχείων του φακέλου της πειθαρχικής υποθέσεως, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την εν γένει υπηρεσιακή κατάσταση του υπαλλήλου καθ’ όλη τη σταδιοδρομία του.

ThanasisΣτΕ 2062/2020
περισσότερα

Ολομέλεια Συμβουλίου της Επικρατείας 800/2021

Απόφαση ΣτΕ Ολ. 800/2021, επί αιτήσεως αναιρέσεως που εισήχθη στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου λόγω της εξαιρετικής σπουδαιότητάς της.
Στην προκείμενη περίπτωση, ζητήθηκε αποζημίωση κατ’ άρθρο 105 ΕισΝΑΚ, τόσο ευθέως, όσο και αναλόγως εφαρμοζόμενο, κατά τα κριθέντα με την απόφαση ΣτΕ Ολ 1501/2014, για την αποκατάσταση της βλάβης που ο αιτών κατά τους ισχυρισμούς του είχε υποστεί εξαιτίας σφαλμάτων, άλλως προδήλων σφαλμάτων, στα οποία υπέπεσε με απόφασή του ο Άρειος Πάγος κατά την εκδίκαση υπόθεσής του. Το Δικαστήριο έκρινε ότι το Διοικητικό Πρωτοδικείο που δίκασε κατ’ ουσίαν την αγωγή, ενόσω δεν υφίσταται νομοθετικός καθορισμός των όρων αποκατάστασης της ζημίας που προκαλείται από όργανα ενταγμένα στη δικαστική λειτουργία, καθώς και των αρμοδίων δικαστηρίων, υπερέβη τη δικαιοδοσία του, για τον λόγο δε αυτό, τον οποίο εξέτασε αυτεπαγγέλτως, αναίρεσε την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και, ακολούθως, απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη.

ThanasisΟλομέλεια Συμβουλίου της Επικρατείας 800/2021
περισσότερα

ΣτΕ 675/2021 Ιατρική Αμέλεια

Ερμηνεία άρθρων 105, 106 ΕισΝΑΚ σε συνδυασμό με άρθρα 39, 80 παρ. 2, 148 και 190 του ΚΔΔ – «Νομικό ζήτημα», κατά άρθρ. 12 ν. 3900/2010, το ζήτημα σχετικά με τον τρόπο διατυπώσεως δικανικού συλλογισμού και σχηματισμού δικανικής πεποιθήσεως από το δικαστήριο της ουσίας – Αναιρείται απόφαση Διοικητικού Εφετείου, το οποίο δεν εξέφερε δική του κρίση για την συνδρομή συγκεκριμένης παράνομης πράξεως ή παραλείψεως, αλλά δέχθηκε αστική ευθύνη νοσοκομείου, στηριζόμενο σε υποθετικές κρίσεις περί ενδεχομένων αιτίων προκλήσεως της βλάβης της υγείας της αναιρεσιβλήτου.

ThanasisΣτΕ 675/2021 Ιατρική Αμέλεια
περισσότερα

Περίληψη απόφασης ΣτΕ 622/2021 Α’ Τμ. (Ευθύνη προς αποκατάσταση ηθικής βλάβης από νόμιμη πράξη εμβολιασμού – Ερμηνεία άρθρου 73 ΚΔΔ)

Απόφαση 622/2021 Α΄ Τμήμα
Πρόεδρος: Μ. Καραμανώφ, Αντιπρόεδρος
Εισηγητής:  Ο. Ζύγουρα, Σύμβουλος
(Ευθύνη προς αποκατάσταση ηθικής βλάβης από νόμιμη πράξη εμβολιασμού – Ερμηνεία άρθρου 73 ΚΔΔ)

ThanasisΠερίληψη απόφασης ΣτΕ 622/2021 Α’ Τμ. (Ευθύνη προς αποκατάσταση ηθικής βλάβης από νόμιμη πράξη εμβολιασμού – Ερμηνεία άρθρου 73 ΚΔΔ)
περισσότερα

ΣτΕ 583/2021

Μη υπολογισμός δώρων εορτών και επιδόματος αδείας στις αποδοχές για τον υπολογισμό της εφάπαξ παροχής κατ’ άρθρ. 35 παρ. 4 περ. Α υποπερ. αα εδάφιο δεύτερο του ν. 4387/2006).
Πιλοτική δίκη κατ’ άρθρ. 1 παρ. 1 ν. 3900/2010. Αγωγή πρώην τραπεζικών υπαλλήλων κατά του Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π. και του Ελληνικού Δημοσίου βάσει των άρθρ. 105-106 ΕισΝΑΚ, άλλως βάσει του άρθρ. 904 ΑΚ. Συνταγματική και σύμφωνη με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.) η διάταξη του δεύτερου εδαφίου της υποπερίπτ. αα της περίπτ. α της παρ. 4 του άρθρ. 35 ν. 4387/2016 (όπως το άρθρο αυτό τροποποιήθηκε με τους νόμους 4415/2016 και 4461/2017), σχετικά με το μη υπολογισμό των δώρων εορτών και του επιδόματος αδείας στις αποδοχές επί των οποίων υπολογίζεται η εφάπαξ παροχή.

ThanasisΣτΕ 583/2021
περισσότερα

ΣτΕ Ολoμ. 2776/2020 Κοινόχρηστοι χώροι Ελληνικού

Κυριότητα των κοινόχρηστων χώρων του Ελληνικού

Με την 2776/2020 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας απορρίφθηκε αίτηση ακυρώσεως κατοίκων Δήμων της Αττικής γύρω από το Μητροπολιτικό Πόλο του Ελληνικού κατά της έγκρισης των πολεοδομικών μελετών επτά ζωνών πολεοδόμησης σ’ αυτόν. Με την αίτηση οι κάτοικοι είχαν προβάλει ότι η αναβολή, βάσει αντισυνταγματικής Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, της περιέλευσης των κοινοχρήστων χώρων στην κοινή χρήση, την οποία επιχειρεί η προσβαλλόμενη έγκριση των πολεοδομικών μελετών, είναι και η ίδια αντίθετη στο Σύνταγμα.

ThanasisΣτΕ Ολoμ. 2776/2020 Κοινόχρηστοι χώροι Ελληνικού
περισσότερα

ΣτΕ 2346-2018

Ne bis in idem. Τελωνειακές παραβάσεις. Λαθρεμπορία. Δικαίωμα περιουσίας και οικονομική ελευθερία. Αστική συνευθύνη εταιρείας για την πληρωμή πολλαπλών τελών λαθρεμπορίας.

ThanasisΣτΕ 2346-2018
περισσότερα

ΣτΕ 1774/2020

Άρθρα 105, 106 Εισ.Ν.Α.Κ. χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης. Ευθύνη του Δημοσίου, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ή των άλλων ν.π.δ.δ. προς αποζημίωση γεννάται όχι μόνον από την έκδοση μη νόμιμης εκτελεστής διοικητικής πράξης ή από τη μη νόμιμη παράλειψη έκδοσης τέτοιας πράξης, αλλά και από μη νόμιμες υλικές ενέργειες των οργάνων του Δημοσίου ή του ν.π.δ.δ. ή από παραλείψεις οφειλόμενων νόμιμων υλικών ενεργειών αυτών, εφόσον οι υλικές αυτές ενέργειες ή παραλείψεις συνάπτονται με την οργάνωση και λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών ή των υπηρεσιών του κατά περίπτωση ν.π.δ.δ., στις περιπτώσεις βεβαίως που οι υλικές αυτές ενέργειες ή παραλείψεις προέρχονται από την οργάνωση και λειτουργία των υπηρεσιών τούτων, όχι δε και οσάκις συνάπτονται με την ιδιωτική διαχείριση του Δημοσίου κ.λπ. ή οφείλονται σε προσωπικό πταίσμα οργάνου ενεργήσαντος εκτός του κύκλου των υπηρεσιακών καθηκόντων του. Εξάλλου, υπάρχει ευθύνη του Δημοσίου ή των ν.π.δ.δ., τηρουμένων και των λοιπών προϋποθέσεων του νόμου, όχι μόνον όταν με πράξη ή παράλειψη οργάνου τους παραβιάζεται συγκεκριμένη διάταξη νόμου, αλλά και όταν παραλείπονται τα ιδιαίτερα καθήκοντα και υποχρεώσεις που προσιδιάζουν στη συγκεκριμένη υπηρεσία και προσδιορίζονται από την κείμενη εν γένει νομοθεσία, τα διδάγματα της κοινής πείρας και τις αρχές της καλής πίστης.

ThanasisΣτΕ 1774/2020
περισσότερα