Αγωγή ιατρού, με αίτημα να του καταβάλει το αναιρεσίβλητο νοσοκομείο: α) ποσό 304.569,63 ευρώ νομιμοτόκως, ως αποζημίωση για τη ζημία την οποία είχε υποστεί, εξ αιτίας της παράνομης διαγραφής του από το προσωπικό του νοσοκομείου και της αρνήσεως του τελευταίου να αποδεχθεί τις προσηκόντως προσφερόμενες υπηρεσίες του, κατά το χρονικό διάστημα από 01.01.1999 έως 31.08.2005 και β) ποσό 50.000 ευρώ για την αποκατάσταση της εντεύθεν ηθικής του βλάβης. Προϋποθέσεις παραδεκτού αιτήσεως αναιρέσεως. Ένσταση συμψηφισμού ζημίας και κέρδους. Σε περίπτωση όμως κατά την οποία υπάλληλος του Δημοσίου ή ν.π.δ.δ. παραμείνει για ορισμένο διάστημα παρανόμως εκτός υπηρεσίας (όπως επί παράνομης απολύσεως), με αποτέλεσμα να στερηθεί τις αποδοχές τις οποίες, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, θα αποκόμιζε από την υπηρεσία του κατά το διάστημα αυτό, δικαιούται ως αποζημίωση, τα ποσά των εν λόγω αποδοχών (πρβλ. ΣτΕ 3043/2013, 3854/2011 κ.ά.). Εξ άλλου, στην περίπτωση κατά την οποία ο ζημιωθείς, ενόσω βρισκόταν εκτός Υπηρεσίας, επιδόθηκε σε άλλη βιοποριστική δραστηριότητα (παροχή εξαρτημένης εργασίας, άσκηση ελευθερίου επαγγέλματος κ.λπ.), τα εντεύθεν οφέλη (μισθοί, αμοιβές κ.λπ.) δεν είναι συμψηφιστέα με τις οφειλόμενες σ’ αυτόν αναδρομικές ως άνω αποδοχές. Κι αυτό, γιατί ο κατόπιν της απομακρύνσεώς του απ’ την Υπηρεσία αναγκαίος επαγγελματικός αναπροσανατολισμός του υπαλλήλου και η άσκηση από αυτόν άλλης, πάντως, έναντι της υπηρεσίας του, βιοποριστικής δραστηριότητας, διακόπτει, ως εκ της φύσεως της ανθρώπινης εργασίας, τον κατά νόμον αιτιώδη σύνδεσμο προς το ζημιογόνο γεγονός της παράνομης απομάκρυνσης, και καθιστά τις σχετικές ωφέλειες απότοκες, όχι του γεγονότος εκείνου, αλλά της αυτόνομης αναλήψεως βιοποριστικής δράσεως. Για τους λόγους δε, άλλωστε αυτούς, προκειμένου περί απομακρύνσεως από θέση ιατρού του Ε.Σ.Υ., είναι αδιάφορο από της ανωτέρω απόψεως, αν ο ιατρός επιδόθηκε σε βιοποριστική δραστηριότητα άσχετη ή άσκησε την ιατρική ως ελευθέριο επάγγελμα.