ΤΟ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
ΤΜΗΜΑ II
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 4 Απριλίου 2019, με την ακόλουθη σύνθεση: Κωνσταντίνος Κωστόπουλος, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Τμήματος, Βασιλική Σοφιανού (εισηγήτρια) και Βασιλική Πέππα, Σύμβουλοι, Αικατερίνη Σπηλιοπούλου και Αθανάσιος Καρακόιδας, Πάρεδροι (με συμβουλευτική ψήφο).
Προστασία της αξίας του ανθρώπου (άρ. 2 παρ. 1 Σ.) – Δικαίωμα περιουσίας (άρ. 17 Σ. και άρ. 1 ΠΠΠ ΕΣΔΑ) – Αρχές της ασφάλειας δικαίου, της σαφήνειας, της προβλεψιμότητας και της αναλογικότητας (άρ. 25 παρ. 1 εδ. α και δ΄ Σ.) – Έννοια κύρωσης – Ανάκληση παράνομων ευμενών διοικητικών πράξεων – Δημόσιοι υπάλληλοι – Μη νόμιμη η απόρριψη αιτήματος χορήγησης σύνταξης, με την αιτιολογία ότι ο χρόνος υπηρεσίας του αιτούντος ως τακτικού δημοσίου υπαλλήλου δεν λογίζεται συντάξιμος, κατόπιν της ανάκλησης του διορισμού του, λόγω πλαστού τίτλου σπουδών του – Ερμηνεία των σχετικών διατάξεων του Συνταξιοδοτικού Κώδικα υπό το φως του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ
Φορολογία – Ειδικός φόρος επί των ακινήτων (ν. 3091/2002) – Εταιρεία εδρεύουσα σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ – Επίκληση trust όσον αφορά τα στοιχεία των αληθών μετόχων της – Ενωσιακές αρχές της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και αναγνώρισης των εγγραφών στο μητρώο εταιρειών κράτους μέλους της ΕΕ – Ύψος του φόρου σε περίπτωση που μέτοχος είναι και τραπεζική εταιρεία εισηγμένη στο χρηματιστήριο – Αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας
Παραπέμπεται στην Ολομέλεια το ζήτημα εάν, για τη νομιμοποίηση ανώνυμης εταιρείας επί προσφυγής ενώπιον των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων υπό το καθεστώς του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας και του Κώδικα Συμβολαιογράφων, αρκεί, όταν προσκομίζεται ειδικό συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο περί παροχής πληρεξουσιότητας προς τον υπογράφοντα το δικόγραφο προσφυγής δικηγόρο, να βεβαιώνεται στο εν λόγω πληρεξούσιο η ύπαρξη των λοιπών νομιμοποιητικών στοιχείων (ήτοι του καταστατικού, των αποφάσεων της Γενικής Συνελεύσεως ή του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας, κ.λπ.), από τα οποία προκύπτει ότι το πρόσωπο που χορήγησε την πληρεξουσιότητα στον ως άνω δικηγόρο ήταν το κατά το νόμο και το καταστατικό αρμόδιο για την εκπροσώπηση της εταιρείας όργανο, ή απαιτείται, επιπλέον, και η προσκόμιση των εν λόγω στοιχείων στο δικαστήριο.
Αρχές επιβολής κυρώσεων – Αρχή της αναδρομικής εφαρμογής της ηπιότερης διοικητικής κύρωσης και δικαίωμα ένδικης προστασίας, κατά το πρωτογενές ενωσιακό δίκαιο και την ΕΣΔΑ – Πρόσθετος φόρος ν. 2523/1997 – Πρόστιμο του άρθρου 58 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ), όπως τροποποιήθηκε με το άρ. 3 παρ. 7 του ν. 4337/2015 – Κατά χρόνον εφαρμογή του άρ. 58 ΚΦΔ – Ασύμβατη προς το ενωσιακό δίκαιο (και την ΕΣΔΑ) η μεταβατική ρύθμιση του άρθρου 7 του ν. 4337/2015
Παραπέμπεται στην Ολομέλεια το ζήτημα εάν, σύμφωνα με το άρθρο 115 παρ. 1 και 3 του ΚΦΕ και το άρθρο 69 παρ. 2 του ν. 2676/1999, σε συνδυασμό με το ν. 2190/1920, ο νομίμως παραιτηθείς από τη διαχείριση ή την εκπροσώπηση ανώνυμης εταιρείας δεν ευθύνεται για τα χρέη της εταιρείας από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές προς το Ι.Κ.Α. που γεννήθηκαν μετά την παραίτησή του, τούτο δε ανεξαρτήτως εάν η παραίτηση έλαβε την προβλεπόμενη στον ν. 2190/1920 δημοσιότητα ή εάν μετά την παραίτηση έχει ορισθεί ή όχι νέα διοίκηση της εταιρείας.
Πολλές φορές, η προσφυγή σε διαμεσολάβηση είναι πραγματικά η μόνη ενδεδειγμένη λύση, ιδιαίτερα όταν η διαφωνία προκύπτει κατά την εκτέλεση μιας σύμβασης και τα συμβαλλόμενα μέρη είναι διαφορετικής δικαιοδοσίας, με αποτέλεσμα η επιλογή του αρμόδιου δικαστηρίου να είναι δύσκολη.
Επίσης, η προσφυγή σε διαμεσολάβηση είναι προτιμητέα όταν τα διαφωνούντα μέρη είναι μεγάλες εταιρείες, για τις οποίες πρωταρχικό τους μέλημα είναι η άμεση επίλυση των διαφορών που προκύπτουν από συμβάσεις τους.
Ο κατηγορούμενος ιατρός κηρύχθηκε ένοχος για σωματική βλάβη από αμέλεια, καθώς προέβη σε επέμβαση λιποαναρρόφησης προκαλώντας στην παθούσα εκτεταμένες δυσμορφίες. Αμελής συμπεριφορά του ιατρού, που συνιστά παραβίαση των κανόνων της ιατρικής επιστήμης και πρακτικής και των συναφών υποχρεώσεών του από την άσκηση του επαγγέλματός του ως ιατρού.
Θυμάμαι πάντα τα λόγια του Καθηγητή Κληρονομικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο, που μας έλεγε ότι οι πιο δύσκολες και με μεγάλη αντιδικία υποθέσεις είναι οι υποθέσεις μεταξύ των κληρονόμων μιας περιουσίας και ιδιαίτερα αν αυτή είναι μεγάλης αξίας ή αν το κληρονομιαίο περιουσιακό στοιχείο είναι η οικογενειακή επιχείρηση. Και ο λόγος αυτής της δυσκολίας και αντιδικίας είναι τα προσωπικά «πάθη» των κληρονόμων που εμφανίζονται ως καταστροφικός λαίλαπας, όταν πάψει να υφίσταται ο μεταξύ τους συνδετικός κρίκος, ο κληρονομούμενος.
Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυνατότητα διόρθωσης ανακριβούς κτηματολογικής εγγραφής με πρακτικό συμβιβαστικής επίλυσης της διαφοράς του άρθρου 214Α του Κ.Πολ.Δ. στο πλαίσιο της εκκρεμοδικίας, που επικυρώνεται από τον Πρόεδρο του δικαστηρίου στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή.
Με την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών 2222/2018, κρίθηκε ότι: «Με το άρθρο 214Α του Κ.Πολ.Δ., … ρυθμίστηκε, … ο δικονομικός θεσμός της απόπειρας συμβιβαστικής επίλυσης των διαφορών ως υποχρεωτική προδικασία της δίκης, με στόχο … αφενός την ταχύτερη, απλούστερη και αφετέρου ουσιαστικότερη επίλυση ορισμένων από τις σοβαρότερες και δυσχερέστερες ιδιωτικές διαφορές αρμοδιότητας Πολυμελούς Πρωτοδικείου, καθότι οι διάδικοι και οι δικηγόροι τους, γνωρίζοντας καλύτερα από κάθε τρίτο την αλήθεια και τις ασθενείς πλευρές της απόψεώς τους, δύνανται, αδέσμευτοι από δικονομικούς τύπους και από τις διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου, να εξεύρουν την αμοιβαίως συμφερότερη λύση.