Η πλήρης στέρηση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος ακόμη και στην περίπτωση που ο παρανόμως διορισθείς υπάλληλος προκάλεσε ή υποβοήθησε τον παράνομο διορισμό του, όπως στην περίπτωση χρήσης πλαστών δικαιολογητικών διορισμού, έρχεται σε αντίθεση με την αξία του ανθρώπου, ως θεμελιώδη συνταγματική αρχή του δημοκρατικού πολιτεύματος, την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου και την αρχή της αναλογικότητας, όταν η ανάκληση του διορισμού χωρεί σε χρονικό σημείο κατά το οποίο αφενός μεν ο υπάλληλος έχει εξαντλήσει τον υπηρεσιακό του βίο και έχει συμπληρώσει τις χρονικές προϋποθέσεις για τη θεμελίωση δικαιώματος σύνταξης από το Δημόσιο, αφετέρου δε το τελευταίο έχει επωφεληθεί για μακρό χρόνο των υπηρεσιών του υπαλλήλου αυτού χωρίς ποτέ να ασκήσει την κατά νόμο ευχέρειά του να ελέγξει τη γνησιότητα των δικαιολογητικών. Στη συγκεκριμένη κατηγορία υπαλλήλων, οι οποίοι διήνυσαν μεγάλο μέρος του υπηρεσιακού τους βίου επικαλούμενοι προσόντα δυνάμει εν γνώσει τους πλαστών δικαιολογητικών, η εύλογη ποσοτική σχέση, που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των αποδοχών ενεργείας που λάμβανε ο υπάλληλος και εκείνων που προσδιορίζονται από τη συνταξιοδοτική διοίκηση ως συντάξιμες, θα πρέπει να υπολογιστεί όχι με βάση τις πράγματι -ενόψει του ως άνω ψευδούς δικαιολογητικού- καταβληθείσες σε αυτούς αποδοχές, αλλά με εκείνες που θα έπρεπε να είχαν καταβληθεί στους υπαλλήλους αυτούς, χωρίς τον συνυπολογισμό του ποσού που αντιστοιχεί στο αναληθές τυπικό προσόν τους.

Η πλήρης στέρηση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος ακόμη και στην περίπτωση που ο παρανόμως διορισθείς υπάλληλος προκάλεσε ή υποβοήθησε τον παράνομο διορισμό του, όπως στην περίπτωση χρήσης πλαστών δικαιολογητικών διορισμού, έρχεται σε αντίθεση με την αξία του ανθρώπου, ως θεμελιώδη συνταγματική αρχή του δημοκρατικού πολιτεύματος, την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου και την αρχή της αναλογικότητας, όταν η ανάκληση του διορισμού χωρεί σε χρονικό σημείο κατά το οποίο αφενός μεν ο υπάλληλος έχει εξαντλήσει τον υπηρεσιακό του βίο και έχει συμπληρώσει τις χρονικές προϋποθέσεις για τη θεμελίωση δικαιώματος σύνταξης από το Δημόσιο, αφετέρου δε το τελευταίο έχει επωφεληθεί για μακρό χρόνο των υπηρεσιών του υπαλλήλου αυτού χωρίς ποτέ να ασκήσει την κατά νόμο ευχέρειά του να ελέγξει τη γνησιότητα των δικαιολογητικών. Στη συγκεκριμένη κατηγορία υπαλλήλων, οι οποίοι διήνυσαν μεγάλο μέρος του υπηρεσιακού τους βίου επικαλούμενοι προσόντα δυνάμει εν γνώσει τους πλαστών δικαιολογητικών, η εύλογη ποσοτική σχέση, που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των αποδοχών ενεργείας που λάμβανε ο υπάλληλος και εκείνων που προσδιορίζονται από τη συνταξιοδοτική διοίκηση ως συντάξιμες, θα πρέπει να υπολογιστεί όχι με βάση τις πράγματι -ενόψει του ως άνω ψευδούς δικαιολογητικού- καταβληθείσες σε αυτούς αποδοχές, αλλά με εκείνες που θα έπρεπε να είχαν καταβληθεί στους υπαλλήλους αυτούς, χωρίς τον συνυπολογισμό του ποσού που αντιστοιχεί στο αναληθές τυπικό προσόν τους.

Προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση του τεκμηρίου αθωότητας και τον έλεγχο της πιθανής παραβίασης του άρθρου 6παρ. 2 της ΕΣΔΑ στη δημοσιονομική δίκη ( σε διαφορά από επιβολή δημοσιονομικής διόρθωσης με ανάκτηση) Πότε η δημοσιονομική δίκη αποκτά παρεπόμενο χαρακτήρα σε σχέση με την ποινική δίκη που έχει προηγηθεί.

Καταλογισμός του εκκαλούντος, υπό την ιδιότητα του μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.) της Δημοτικής Επιχείρησης Ραδιοφωνίας του Δήμου Αθηναίων (Δ.Ε.ΡΑ.), αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με τα αναφερόμενα στην Πράξη αυτή πρόσωπα, με το συνολικό ποσό των 14.317,47 ευρώ, λόγω ελλείμματος που φέρεται ότι προκάλεσε, κατά το οικονομικό έτος …, στην ως άνω δημοτική διαχείριση, ως εκ της συμμετοχής του στη λήψη της …/13.9.2011 απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΡΑ με την οποία εγκρίθηκε η πραγματοποίηση μη νόμιμων δαπανών.

Παραπομπή ζητήματος συνταγματικότητας στην Ολομέλεια, σύμφωνα με το άρθρο 161 παρ. 1 του ν. 4700/2020. Κατάργηση, με τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 του ν. 4488/2017, της διάταξης της περίπτωσης β’ του άρθρου 62 του Συνταξιοδοτικού Κώδικα (π.δ.169/2007), με συνέπεια την απόληψη από επίορκο υπάλληλο, παρανομήσαντα σε βάρος του δημοσίου ή ν.π.δ.δ. και αμετακλήτως καταδικασθέντα, σύνταξης του αυτού ύψους με τον ευόρκως υπηρετήσαντα. Η νέα ρύθμιση δεν τελεί σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισότητας (4 παρ. 1 Συντ.) και την απορρέουσα από αυτή αρχή της αξιοκρατίας. Σαφής δικαιοπολιτική επιλογή του νομοθέτη να αποσυνδέσει πλήρως την ποινικά κολάσιμη συμπεριφορά των υπαλλήλων από την οιασδήποτε έκτασης (ολική ή μερική) οριστική απώλεια του συνταξιοδοτικού δικαιώματος. Η ρύθμιση αυτή δεν δύναται να θεωρηθεί ότι εξομοιώνει αυθαίρετα ευόρκως υπηρετήσαντες και επίορκους υπαλλήλους, δοθέντος ότι και ο επίορκος υπάλληλος παρείχε επί μακρόν υπηρεσίες επί τη βάσει νομίμως συσταθείσας δημοσιοϋπαλληλικής σχέσης, διαθέτοντας τα απαιτούμενα τυπικά προσόντα της θέσης του, έχοντας καταβάλει ασφαλιστικές εισφορές και έχοντας συμπληρώσει τις χρονικές προϋποθέσεις για τη θεμελίωση δικαιώματος σύνταξης από το Δημόσιο. Η ποινικώς κολάσιμη συμπεριφορά των υπαλλήλων δεν συνιστά πρόσφορο κριτήριο δυνάμενο να δικαιολογήσει, κατά τρόπο συνταγματικώς ανεκτό, την εξαίρεσή τους από το δικαίωμα σύνταξης. Τυχόν αναλογική μείωση του ύψους της σύνταξης αμετακλήτως καταδικασθέντος υπαλλήλου που προέβη σε έκνομες δραστηριότητες κατά την άσκηση των υπηρεσιακών του καθηκόντων, θα συνιστούσε πράξη νομοθέτησης και, επομένως, ανεπίτρεπτη (άρθρο 26 Συντ.) επέμβαση του δικαστή στα έργα της νομοθετικής εξουσίας.
Αντίθετη μειοψηφία: Σε συνέχεια της διαπιστούμενης αντισυνταγματικότητας και ελλείψει ειδικής προς τούτο νομοθετικής ρύθμισης -και μέχρι τη θέσπιση αυτής- στο πλαίσιο της παροχής δικαστικής προστασίας και εφαρμογής των γενικών αρχών της αναλογικότητας και της αναλογικής ισότητας, το Δικαστήριο δύναται να προβεί σε πρωτογενή καθορισμό του ύψους της καταβλητέας σύνταξης.

Συντάξεις δημοσίων υπαλλήλων – Αρχή της αξίας του ανθρώπου (άρθρο 2 παρ. 1 Συντ.) – Αρχή αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 Συντ.) – Προστασία της περιουσίας (άρθρο 1 ΠΠ της ΕΣΔΑ) – Συνταξιοδοτικό δικαίωμα σε περίπτωση ανάκλησης διορισμού στο Δημόσιο -.

Αναδρομική ανάκληση του διορισμού υπαλλήλου, για τον λόγο ότι, όπως διαπιστώθηκε κατόπιν σχετικού ελέγχου, ο τίτλος σπουδών που είχε υποβάλει κατά την πρόσληψή του και αποτελούσε προσόν διορισμού, ήταν πλαστός. Κατ’ εφαρμογή της αρχής της αναλογικής ισότητας, στον παρανόμως διορισθέντα υπάλληλο πρέπει να κανονιστεί σύνταξη ανάλογη του τυπικού προσόντος που πράγματι διέθετε κατά τον διορισμό του.

Μεταρρύθμιση πράξεων ως προς τον χρόνο έναρξης καταβολής της σύνταξης πρώην δημοσίου υπαλλήλου. Αποχώρηση από την υπηρεσία κατόπιν αυτοδίκαιης έκπτωσης λόγω ποινικής καταδίκης του. Κρίσιμος χρόνος θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού δικαιώματος. Θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος πριν την ισχύ του ν. 3234/2004. Χρονικό σημείο τερματισμού της τακτικής υπηρεσίας του εκκαλούντος, πρώην εργαζομένου σε Υπουργείο. Ρύθμιση του ειδικού ζητήματος της έναρξης πληρωμής της σύνταξης στην περίπτωση, κατά την οποία ο υπάλληλος παραμένει στην υπηρεσία και εισπράττει αποδοχές ενεργείας ακόμη και μετά τη λύση της υπαλληλικής του σχέσης. Προς αποκατάσταση της συνταγματικής αρχής της ισότητας οι ευνοϊκότερες διατάξεις περί ορίων ηλικίας που ισχύουν στις γυναίκες υπαλλήλους με ανήλικο τέκνο πρέπει να εφαρμοσθούν και στην περίπτωση των ανδρών υπαλλήλων με ανήλικο τέκνο. Μη συνυπολογισμός ως συντάξιμου του χρόνου, που διανύεται μετά τη λύση της υπαλληλικής σχέσης λόγω έκπτωσης. Δέχεται εν μέρει την έφεση κατά της συνταξιοδοτικής πράξης της Διεύθυνσης Κανονισμού και Εντολής Πληρωμής Πολιτικών Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και της τροποποιητικής αυτής, πράξης της ως άνω Διεύθυνσης. Μεταρρυθμίζει τις πράξεις αυτές ως προς τον χρόνο έναρξης καταβολής της σύνταξης του εκκαλούντος, πρώην δημοσίου υπαλλήλου

Εξειδίκευση ιατρού στη Λοιμωξιολογία. Παραίτηση από το Ε.Σ.Υ. Καταλογισμός ιατρού γιατί δήθεν παραβίασε την προβλεπόμενη από το άρθρο 58 παρ. 7 του ν. 3528/2007 υποχρέωση προσφοράς των υπηρεσιών της στο Νοσοκομείο επί χρόνο ίσο με το τριπλάσιο του χρόνου της εκπαιδευτικής της άδειας.

Καταλογισμός συνόλου των αποδοχών του υπαλλήλου, μετά από ανάκληση διορισμού λόγω πλαστών. Δέσμευση όλων των μέσων άσκησης της κρατικής εξουσίας να πληρούν τα κριτήρια της αρχής της αναλογικότητας. Το Δικαστήριο, στο πλαίσιο της δημοσιολογιστικής διαφοράς, που αφορά στον καταλογισμό των αποδοχών συνεπεία της ανάκλησης του διορισμού λόγω παράνομης πρόσληψης, δύναται, κατ’ εφαρμογή της ως άνω αρχής, να προβεί, κατόπιν στάθμισης των πραγματικών περιστάσεων εκάστης περίπτωσης, στη μείωση του επιστρεπτέου ποσού ή ενδεχομένως και στην πλήρη απαλλαγή του καταλογισθέντος υπαλλήλου, εφόσον συντρέχουν ειδικές περιστάσεις. Ιn concreto στάθμιση.