Τρ.Εφετ.Πειρ. – 175-2026 Ανακοπή λόγω αιφνίδιας ασθένειας δικηγόρου

ΔΕΚΤΗ Η ΑΝΑΚΟΠΗ ΕΡΗΜΟΔΙΚΙΑΣ ΛΟΓΩ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ – ΜΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΦΩΝΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΛΟΓΩ ΕΜΠΥΡΕΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ (ΜΕ ΕΜΕΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΡΟΙΕΣ) – ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΑΣΚΗΣΗΣ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΗΜΟΔΙΚΙΑ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ – ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΤΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΦΕΣΗΣ – ΑΓΩΓΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ ΔΗΜΟΥ ΓΙΑ ΜΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΣΥΜΦΩΝΗΘΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ – ΑΟΡΙΣΤΙΑ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ – Η αγωγή με το ανωτέρω περιεχόμενο και αίτημα είναι αόριστη, καθόσον δεν περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων που την θεμελιώνουν κατά το νόμο και δικαιολογούν την άσκηση της κατά του εναγόμενου Δήμου διότι δεν αναφέρεται σ’ αυτήν ότι περιθάλπονταν γέροντες οι οποίοι εισήχθησαν στο Ίδρυμα κατόπιν επιλογής και εισήγησης από μέρους του εναγόμενου Δήμου, όπως οριζόταν στον Κανονισμό του Ιδρύματος, ούτε προσδιορίζεται ο αριθμός αυτών, ώστε να καταστεί σαφές ότι λειτουργούσε, έστω υποτυπωδώς, εντός του ενάγοντος Ιδρύματος κατά το χρονικό διάστημα από το 2015 έως και το 2019 και το «…» με συγκεκριμένους άπορους γέροντες και επομένως ότι υφίσταται υποχρέωση του εναγόμενου Δήμου περί καταβολής του αναλογούντος ποσού διαβίωσης αυτών, στοιχεία αναγκαία για την ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς – Απόρριψη λόγω αοριστίας (501, 505, 118, 216, 522 ΚΠολΔ)

ThanasisΤρ.Εφετ.Πειρ. – 175-2026 Ανακοπή λόγω αιφνίδιας ασθένειας δικηγόρου
περισσότερα

ΣτΕ 64-2026 προκατάθεση πληρεξουσίου

Με την κρινόμενη αίτηση ζητήθηκε η ακύρωση της υπ’ αριθμ. …/20.6.2025 απόφασης του Προϊσταμένου του Κλάδου Ασφαλείας της Διεύθυνσης Διαβατηρίων και Εγγράφων Ασφαλείας του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, με την οποία απορρίφθηκε, τελικώς, το αίτημα του αιτούντος για χορήγηση διαβατηρίου. Εν προκειμένω, με την από 13.11.2025 πράξη του Προέδρου του Δ΄ Τμήματος του Δικαστηρίου η κρινόμενη αίτηση εισήχθη απευθείας στο ακροατήριο, σύμφωνα με το άρθρο 20Α του Π.Δ. 18/1989, όπως το άρθρο αυτό προστέθηκε με το άρθρο 5 του Ν. 5119/2024. Αρχική δικάσιμος της αίτησης ορίσθηκε με την ανωτέρω πράξη η 27.1.2026. Η πράξη αυτή κοινοποιήθηκε νομοτύπως στον δικηγόρο που υπογράφει το δικόγραφο της αίτησης, ως πληρεξούσιος, στις 20.11.2025, ήτοι σε χρονικό σημείο πέραν των 30 ημερών πριν από την δικάσιμο, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 21 § 1 περ. β΄ και γ΄ του Π.Δ. 18/1989. Ως εκ τούτου, η προθεσμία δεκαπέντε (15) πλήρων ημερών για την προσκόμιση της δικαστικής πληρεξουσιότητας θα έληγε στις 11.1.2026. Δεδομένου όμως ότι η 11.1.2026 και η προηγούμενη αυτής, 10.10.2026, ήταν Κυριακή και Σάββατο αντίστοιχα, η λήξη της προθεσμίας μετατέθηκε στην αμέσως επόμενη εργάσιμη ημέρα, δηλαδή στις 9.1.2026, ημέρα Παρασκευή. Κατά την ημέρα δε αυτή δεν ίσχυε αναστολή προθεσμιών για τις διαδικαστικές πράξεις ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που τηρούνται στο Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης Δικαστικών Υποθέσεων Διοικητικής Δικαιοσύνης (ΟΣΔΔΥ-ΔΔ), κατά την ημέρα αυτή κατατέθησαν τουλάχιστον τέσσερα (4) συμβολαιογραφικά πληρεξούσια επί άλλων υποθέσεων με ορισθείσα δικάσιμο την 27.1.2026. Η εν λόγω προθεσμία (9.1.2026) παρήλθε χωρίς να προσκομισθεί δικαστική πληρεξουσιότητα του αιτούντος προς τον υπογράφοντα το δικόγραφο της αίτησης δικηγόρο ή προς άλλο δικηγόρο, με οποιονδήποτε από τους προβλεπόμενους στο νόμο τύπους. Μετά την πάροδο της τασσόμενης, κατά τα ανωτέρω, προθεσμίας, στις 19.1.2026, προσκομίσθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου το …/15.1.2026 ειδικό συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Δ.-Ε.Β., το οποίο, όμως, λόγω της εκπρόθεσμης κατάθεσής του δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για τη νομιμοποίηση του πληρεξουσίου δικηγόρου. Εξ άλλου, εφόσον αυτός ο τρόπος νομιμοποίησης δεν προβλέπεται πλέον από τις διατάξεις του άρθρου 27 του Π.Δ. 18/1989, η εμφάνιση του αιτούντος στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης δεν μπορεί να λογισθεί ως έγκριση της άσκησης της κρινόμενης αίτησης, ενώ η παράστασή του μετά του δικηγόρου ουδεμία έννομη συνέπεια έχει για την νομιμοποίηση του παραστάντος δικηγόρου. Τέλος, η προσκομισθείσα κατά τη συζήτηση της υπόθεσης από 12.6.2025 εξουσιοδότηση – υπεύθυνη δήλωση του αιτούντος, με βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του από ΚΕΠ του Δήμου Αθηναίων, με την οποία, μετά την από 5.6.2025 απόρριψη του αιτήματος του για χορήγηση διαβατηρίου, εξουσιοδοτεί τέσσερις δικηγόρους, μεταξύ των οποίων και ο υπογράφων το δικόγραφο της κρινόμενης αιτήσεως, να καταθέσουν ενδικοφανή προσφυγή ενώπιον του Προϊσταμένου Κλάδου Ασφαλείας, να παραλάβουν την απόφαση που θα εκδοθεί επί αυτής, να καταθέσουν όλα τα σχετικά δικαιολογητικά και να τον «εκπροσωπήσουν σε κάθε Δικαστήριο και Αρχή αναφορικά με την συγκεκριμένη υπόθεση και όπως εν γένει προβούν σε οποιαδήποτε σχετική ενέργεια», δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για τη νομιμοποίηση του πληρεξουσίου δικηγόρου, διότι δεν κατατέθηκε στο Δικαστήριο 15 πλήρεις ημέρες πριν από την ορισθείσα δικάσιμο. Και τούτο ανεξαρτήτως αν η συγκεκριμένη εξουσιοδότηση, τύποις και κατά περιεχόμενο, πληροί τις ειδικές προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 27 § 1 του Π.Δ. 18/1989 για την παροχή πληρεξουσιότητας από φυσικό πρόσωπο με εξουσιοδότηση. Κατόπιν τούτων, το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση.
Νομικές Διατάξεις: Άρθρα 20 § 1 Συντ., 242 ΑΚ, 23 § 1, 36 § 2 Ν. 5119/2024, 20, 20Α, 21 § 1 περ. β΄ και γ΄, 27 Π.Δ. 18/1989

ThanasisΣτΕ 64-2026 προκατάθεση πληρεξουσίου
περισσότερα

Ελ.Συν. 1732-2025 σύνταξη υπαλλήλου ανακληθέντος διορισμού του

Η πλήρης στέρηση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος ακόμη και στην περίπτωση που ο παρανόμως διορισθείς υπάλληλος προκάλεσε ή υποβοήθησε τον παράνομο διορισμό του, όπως στην περίπτωση χρήσης πλαστών δικαιολογητικών διορισμού, έρχεται σε αντίθεση με την αξία του ανθρώπου, ως θεμελιώδη συνταγματική αρχή του δημοκρατικού πολιτεύματος, την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου και την αρχή της αναλογικότητας, όταν η ανάκληση του διορισμού χωρεί σε χρονικό σημείο κατά το οποίο αφενός μεν ο υπάλληλος έχει εξαντλήσει τον υπηρεσιακό του βίο και έχει συμπληρώσει τις χρονικές προϋποθέσεις για τη θεμελίωση δικαιώματος σύνταξης από το Δημόσιο, αφετέρου δε το τελευταίο έχει επωφεληθεί για μακρό χρόνο των υπηρεσιών του υπαλλήλου αυτού χωρίς ποτέ να ασκήσει την κατά νόμο ευχέρειά του να ελέγξει τη γνησιότητα των δικαιολογητικών. Στη συγκεκριμένη κατηγορία υπαλλήλων, οι οποίοι διήνυσαν μεγάλο μέρος του υπηρεσιακού τους βίου επικαλούμενοι προσόντα δυνάμει εν γνώσει τους πλαστών δικαιολογητικών, η εύλογη ποσοτική σχέση, που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των αποδοχών ενεργείας που λάμβανε ο υπάλληλος και εκείνων που προσδιορίζονται από τη συνταξιοδοτική διοίκηση ως συντάξιμες, θα πρέπει να υπολογιστεί όχι με βάση τις πράγματι -ενόψει του ως άνω ψευδούς δικαιολογητικού- καταβληθείσες σε αυτούς αποδοχές, αλλά με εκείνες που θα έπρεπε να είχαν καταβληθεί στους υπαλλήλους αυτούς, χωρίς τον συνυπολογισμό του ποσού που αντιστοιχεί στο αναληθές τυπικό προσόν τους.

ThanasisΕλ.Συν. 1732-2025 σύνταξη υπαλλήλου ανακληθέντος διορισμού του
περισσότερα

Ελ.Συν. 1730-2025 σύνταξη υπαλλήλου ανακληθέντος διορισμού του

Η πλήρης στέρηση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος ακόμη και στην περίπτωση που ο παρανόμως διορισθείς υπάλληλος προκάλεσε ή υποβοήθησε τον παράνομο διορισμό του, όπως στην περίπτωση χρήσης πλαστών δικαιολογητικών διορισμού, έρχεται σε αντίθεση με την αξία του ανθρώπου, ως θεμελιώδη συνταγματική αρχή του δημοκρατικού πολιτεύματος, την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου και την αρχή της αναλογικότητας, όταν η ανάκληση του διορισμού χωρεί σε χρονικό σημείο κατά το οποίο αφενός μεν ο υπάλληλος έχει εξαντλήσει τον υπηρεσιακό του βίο και έχει συμπληρώσει τις χρονικές προϋποθέσεις για τη θεμελίωση δικαιώματος σύνταξης από το Δημόσιο, αφετέρου δε το τελευταίο έχει επωφεληθεί για μακρό χρόνο των υπηρεσιών του υπαλλήλου αυτού χωρίς ποτέ να ασκήσει την κατά νόμο ευχέρειά του να ελέγξει τη γνησιότητα των δικαιολογητικών. Στη συγκεκριμένη κατηγορία υπαλλήλων, οι οποίοι διήνυσαν μεγάλο μέρος του υπηρεσιακού τους βίου επικαλούμενοι προσόντα δυνάμει εν γνώσει τους πλαστών δικαιολογητικών, η εύλογη ποσοτική σχέση, που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των αποδοχών ενεργείας που λάμβανε ο υπάλληλος και εκείνων που προσδιορίζονται από τη συνταξιοδοτική διοίκηση ως συντάξιμες, θα πρέπει να υπολογιστεί όχι με βάση τις πράγματι -ενόψει του ως άνω ψευδούς δικαιολογητικού- καταβληθείσες σε αυτούς αποδοχές, αλλά με εκείνες που θα έπρεπε να είχαν καταβληθεί στους υπαλλήλους αυτούς, χωρίς τον συνυπολογισμό του ποσού που αντιστοιχεί στο αναληθές τυπικό προσόν τους.

ThanasisΕλ.Συν. 1730-2025 σύνταξη υπαλλήλου ανακληθέντος διορισμού του
περισσότερα

ΣτΕ 6-7-2026 Αναβατόριο Μονεμβασιά

ΣτΕ E΄ 6-7/2026
Νόμιμη η εγκατάσταση αναβατορίου στη Μονεμβασία
ΣτΕ E΄ 6-7/2026
Πρόεδρος: Χρ. Ντουχάνης, Αντιπρόεδρος
Εισηγητές: Δ. Βασιλειάδης, Σύμβουλος Επικρατείας, Ζ. Θεοδωρικάκου, Πάρεδρος

Με τις 6 και 7 /2026 αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας απορρίφθηκαν αιτήσεις ακυρώσεως σωματείων και φυσικών προσώπων της περιοχής Μονεμβασίας κατά αποφάσεων του Υπουργείου Πολιτισμού, των περιβαλλοντικών αρχών και του Δήμου Μονεμβασίας, σχετικών με την εγκατάσταση εναερίου αναβατορίου στην Άνω Πόλη της Μονεμβασίας.
Το Δικαστήριο υπενθύμισε την πάγια νομολογία του, κατά την οποία η περιβαλλοντική αδειοδότηση και η αρχαιολογική έγκριση εκδίδονται ύστερα από διαφορετικές διαδικασίες, διακεκριμένες μεταξύ τους, και δεν καθιερώνεται από τον νόμο καμία χρονική προτεραιότητα μεταξύ των δύο, αλλά μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να προηγείται οποιαδήποτε από αυτές, χωρίς αυτό να καθιστά την επόμενη προϊόν “προειλημμένης” απόφασης.
Επί της ουσίας της υπόθεσης, το Δικαστήριο επανέλαβε τον κανόνα ότι το περιβάλλον, φυσικό και πολιτιστικό, συνιστά δικαίωμα του καθενός, από τον κανόνα δε αυτόν δεν εξαιρούνται τα άτομα με αναπηρίες ή τα εμποδιζόμενα άτομα, τα οποία αναμένεται να επωφεληθούν από το αναβατόριο, πολύ περισσότερο ενόψει και των συνταγματικών διατάξεων περί προστασίας των ατόμων με αναπηρίες, αλλά και της ειδικής Διεθνούς Σύμβασης του ΟΗΕ του 2007, η οποία ρητώς αναφέρεται στην πρόσβαση των ατόμων αυτών στους πολιτιστικούς χώρους. Έκρινε, ειδικότερα, ότι τα μνημεία επιτελούν την πολιτιστική τους λειτουργία μόνον ως μέρος της συλλογικής μνήμης, την οποία προϋποθέτουν αλλά και τροφοδοτούν, δεν έχουν δε αυτοαναφορική σημασία ούτε μεταφυσική έννοια και σκοπό, αλλά πρέπει να είναι, κατά το δυνατόν, προσιτά σε όλους. Πρέπει, όμως, όπως κρίθηκε, και οι σχετικές με τη διευκόλυνση των αναπήρων και εμποδιζόμενων ατόμων επεμβάσεις στα μνημεία να εναρμονίζονται με τους πάγιους συνταγματικούς και νομοθετικούς κανόνες, να αποβλέπουν, δηλαδή, όχι μόνο στην ανάδειξη, αλλά και την προστασία του πολιτιστικού στοιχείου με ειδική τεκμηρίωση των αναμενομένων επιπτώσεων της επέμβασης σε αυτό, και να υπόκεινται στις προβλεπόμενες διαδικαστικές εγγυήσεις (γνωμοδοτήσεις αρχαιολογικών συμβουλίων κ.λπ.). Οι κανόνες αυτοί, κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στην 6/2026 απόφαση, είχαν τηρηθεί στην προκείμενη περίπτωση. Καθ’ όσον, τέλος, αφορά τη λεγόμενη “μηδενική λύση”, δηλαδή τη μη κατασκευή του έργου, κρίθηκε ότι αυτή νομίμως είχε αποκλειστεί, διότι το έργο διευκολύνει όχι μόνο τα εμποδιζόμενα άτομα, αλλά και το αρχαιολογικό προσωπικό, το οποίο έχει την ευθύνη συντήρησης των αρχαιοτήτων της Άνω Πόλης.
Κρίθηκε, στη συνέχεια, με την 7/2026 απόφαση, ότι, εν προκειμένω, είχαν τηρηθεί οι περιορισμοί και της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, ιδιαίτερα αυξημένοι για τη Μονεμβασία, αφού ο τόπος του έργου, εκτός από το αρχαιολογικό του ενδιαφέρον, εμπίπτει και εντός περιοχής του Ευρωπαϊκού Οικολογικού Δικτύου Natura 2000. Στο πλαίσιο αυτό, διαπιστώθηκε ότι η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων περιελάμβανε ειδική οικολογική αξιολόγηση, η οποία, όπως κρίθηκε, πληρούσε τις απαιτήσεις επάρκειας και νομιμότητας αιτιολογίας. Επισημάνθηκαν σχετικώς οι αναφορές των μελετών σε κάθε είδος πανίδας, ιδίως πουλιών που διαβιούν στην περιοχή ή διέρχονται από αυτήν, εξετάσθηκε η κατηγορία επικινδυνότητας που ανήκει το καθένα και σταθμίσθηκαν οι κίνδυνοι γι’ αυτά από το έργο, το οποίο, πάντως, αξιολογήθηκε ως περιορισμένης εμβέλειας. Είχαν, εξάλλου, εξετασθεί και εναλλακτικές λύσεις, από τις οποίες, μάλιστα, η αρχικώς επιλεγείσα εγκαταλείφθηκε λόγω των πορισμάτων της σχετικής βραχομηχανικής μελέτης. Εξετάστηκαν, ακόμη, οι αρχιτεκτονικές πλευρές του έργου, οι κτιριακές εγκαταστάσεις του οποίου θα είναι εν μέρει υπόσκαφες, με υλικά της περιοχής (as found). Διαπιστώθηκε, τέλος, ότι και η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, η οποία δεν είχε μόνον οικολογικό περιεχόμενο, εγκρίθηκε, πάντως, και από την οικεία αρχαιολογική υπηρεσία, με ειδική πράξη, η οποία κρίθηκε νόμιμη.

ThanasisΣτΕ 6-7-2026 Αναβατόριο Μονεμβασιά
περισσότερα

ΣτΕ 1944/2025 – Αστική ευθύνη νοσοκομείου

Αγωγή των άρθρων 105 – 106 ΕισΝΑΚ. Φύλαξη νοσοκομείων. Αυτοτελής ευθύνη του νοσοκομείου έναντι του παθόντος ακόμα και αν η υπηρεσία φύλαξης έχει ανατεθεί σε ιδιώτη ανάδοχο. Υποχρέωση των νοσοκομείων να λαμβάνουν μέτρα για τη διασφάλιση της απρόσκοπτης και αποτελεσματικής λειτουργίας τους και της προστασίας της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας των νοσηλευομένων, των επισκεπτών και των εργαζόμενων. Προϋποθέσεις και περιεχόμενο αιτιολογίας για την επιδίκαση εύλογης αποζημίωσης του άρθρου 931 του ΑΚ. Κριτήρια για τον καθορισμό του ύψους εύλογης χρηματικής ικανοποίησης του άρθρου 932 ΑΚ. Μη νόμιμο το κριτήριο της οικονομικής θέσης του εναγόμενου νπδδ.

ThanasisΣτΕ 1944/2025 – Αστική ευθύνη νοσοκομείου
περισσότερα

ΣτΕ Στ΄ 2113 – 2114/2025 – Κατάθεση με ηλεκτρονικά μέσα

Συνδυαστική ερμηνεία των άρ. 19 παρ. 6-8 και 70α π.δ. 18/1989 και 19 παρ. 5 του ν. 4267/2014. Εμπρόθεσμες αιτήσεις αναίρεσης κατατεθείσες με ηλεκτρονικά μέσα μέχρι την 12η νυχτερινή της τελευταίας εργάσιμης ημέρας της σχετικής προθεσμίας. Παραπομπή στην Ολομέλεια.
(από την ιστοσελίδα του Δικαστηρίου)

ThanasisΣτΕ Στ΄ 2113 – 2114/2025 – Κατάθεση με ηλεκτρονικά μέσα
περισσότερα

ΔΕΕ της 20.11.2025 – Αρχή Αναλογικότητας

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέθεσε ενώπιον του ΔΕΕ προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας, με αίτημα την αναγνώριση της παραβίασης των υποχρεώσεων που υπέχει δυνάμει των άρθρων 2 § 1 και 4 § 6 της Οδηγίας (ΕΕ) 2018/958, υπό το πλαίσιο της παράλειψης: (α) να διασφαλίσει ότι τα εθνικά μέτρα μεταφοράς της Οδηγίας (ΕΕ) 2018/958, σχετικά με τον έλεγχο αναλογικότητας πριν από τη θέσπιση νέας νομοθετικής κατοχύρωσης των επαγγελμάτων, στο εθνικό δίκαιο καλύπτουν όλα τα είδη φορέων που έχουν την αρμοδιότητα να ρυθμίζουν και/ή να προτείνουν τη νομοθετική κατοχύρωση των επαγγελμάτων, ήτοι μέτρα επαγγελματικών ενώσεων ή φορέων και πρωτοβουλίες που προέρχονται από εθνικά κοινοβούλια, συμπεριλαμβανομένων των βουλευτικών τροπολογιών και (β) να διασφαλίσει κάποιου είδους συστηματική ή τακτική επανεξέταση, σε βάθος χρόνου, της αναλογικότητας οποιασδήποτε νέας ή τροποποιημένης διάταξης που περιορίζει την πρόσβαση σε νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα ή την άσκησή τους, μετά τη θέσπισή της. Κατά την κρίση του ΔΕΕ, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να διενεργούν αξιολόγηση της αναλογικότητας πριν από τη θέσπιση νέων ή την τροποποίηση υφιστάμενων νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων για τον περιορισμό της πρόσβασης σε νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα ή της άσκησης των επαγγελμάτων αυτών. Σύμφωνα, δε, με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η ύπαρξη παράβασης πρέπει να εκτιμάται σε συνάρτηση με την κατάσταση του κράτους μέλους όπως αυτή είχε κατά τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας και ότι οι επελθούσες στη συνέχεια μεταβολές δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Η επανεξέταση της αναλογικότητας εθνικού μέτρου που περιορίζει την πρόσβαση σε νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα ή την άσκησή τους δεν θα πρέπει να βασίζεται μόνο στον στόχο αυτού του εθνικού μέτρου τη στιγμή της θέσπισής του, αλλά και στα αποτελέσματά του, τα οποία αξιολογούνται μετά τη θέσπισή του. Η εν λόγω αξιολόγηση της αναλογικότητας θα πρέπει να βασίζεται στις εξελίξεις που έχουν σημειωθεί στον τομέα του νομοθετικώς κατοχυρωμένου επαγγέλματος μετά τη θέσπιση του μέτρου. Το ΔΕΕ κατέληξε στην κρίση ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 2 § 1 της Οδηγίας, σε συνδυασμό με το άρθρο 4 § 1 αυτής, ενώ, παραλείποντας να διασφαλίσει επανεξέταση, «σε βάθος χρόνου», της αναλογικότητας των νέων ή τροποποιημένων διατάξεων που περιορίζουν την πρόσβαση σε νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα ή την άσκησή τους, μετά τη θέσπιση των εν λόγω διατάξεων, στο πλαίσιο της οποίας να λαμβάνονται δεόντως υπόψη τυχόν εξελίξεις που έχουν προκύψει μετά τη θέσπιση των διατάξεων αυτών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 4 § 6 της Οδηγίας.

ThanasisΔΕΕ της 20.11.2025 – Αρχή Αναλογικότητας
περισσότερα

ΣτΕ 1584/2025 – Εικονικά φορολογικά στοιχεία – Παραγραφή

Λήψη εικονικών φορολογικών στοιχείων – Παραγραφή – Αναδρομική εφαρμογή ελαφρύτερης διοικητικής κύρωσης – Αναίρεση -.
Ευμενέστερη για τον φορολογούμενο νεότερη ρύθμιση για τη λήψη εικονικών φορολογικών στοιχείων για ανύπαρκτη συναλλαγή. Διοικητική παράβαση λήψης εικονικού φορολογικού στοιχείου για ανύπαρκτη συναλλαγή. Με βάση την ενωσιακή αρχή της αναδρομικής εφαρμογής της ελαφρύτερης διοικητικής κύρωσης (και την αντίστοιχη της ΕΣΔΑ) η νεότερη ρύθμιση που προκύπτει από τον συνδυασμό του άρθρου 54 παρ. 1 περ. η΄ και παρ. 2 περ. ε΄ του ν. 4174/2013 και του άρθρου 3 παρ. 4 του ν. 4337/2015, το οποίο κατήργησε το άρθρο 55 παρ. 2 περ. γ΄ του ν. 4174/2013 (καθώς και του άρθρου 7 παρ. 6 του ν. 4337/2015, το οποίο κατήργησε το άρθρο 5 του ν. 2523/1997), εφαρμόζεται (από το διοικητικό δικαστήριο κατόπιν παραδεκτής προβολής σχετικού λόγου ένδικης προσφυγής) ratione temporis και για παραβάσεις λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων, όπως οι επίδικες. Βάσιμος αναιρετικός λόγος.

ThanasisΣτΕ 1584/2025 – Εικονικά φορολογικά στοιχεία – Παραγραφή
περισσότερα

ΣτΕ Ολομ. 1920-2025 ιδιωτικά Πανεπιστήμια

Ακαδημαϊκή ελευθερία – Ελευθερία εγκατάστασης – Παροχή υπηρεσιών – Συμφωνία GATS – Ανώτατη εκπαίδευση – Ίδρυση και λειτουργία παραρτημάτων αλλοδαπών πανεπιστημίων – Δίκαιο Ευρωπαϊκής Ένωσης – Συνταγματικότητα ρύθμισης – Αίτηση ακύρωσης. Ο χώρος της ανώτατης εκπαίδευσης δεν εξαιρείται της εφαρμογής των θεμελιωδών ελευθεριών του ενωσιακού δικαίου όπως είναι η ελευθερία εγκατάστασης. Οι υπηρεσίες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης εμπίπτουν στην ελευθερία εγκατάστασης κατά το παράγωγο ενωσιακό δίκαιο. Οι πάροχοι υπηρεσιών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τρίτων χωρών αντλούν δυνάμει της συμφωνίας GATS δικαίωμα ελεύθερης εγκατάστασης. Κατοχύρωση της ελευθερίας ίδρυσης ιδιωτικών ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ThanasisΣτΕ Ολομ. 1920-2025 ιδιωτικά Πανεπιστήμια
περισσότερα